Żagnica wielka
Aeshna grandis
Żagnica wielka (Aeshna grandis) to jedna z najbardziej rozpoznawalnych i największych ważek występujących w Europie. Charakteryzuje się dużymi rozmiarami oraz charakterystycznym, brązowo-żółtym ubarwieniem z bursztynowym odcieniem skrzydeł. Najczęściej można ją spotkać w pobliżu zbiorników wodnych, takich jak jeziora, stawy, wolno płynące rzeki oraz torfowiska. Żagnica wielka jest drapieżnikiem – zarówno w stadium larwalnym, jak i dorosłym – żywi się innymi owadami, odgrywając ważną rolę w regulowaniu ich populacji. Wyróżnia się szybkim i wytrzymałym lotem, często patrolującym swoje terytorium. Okres jej aktywności przypada głównie na lato, od czerwca do września. Cechy charakterystyczne: długość ciała: ok. 7–8 cm rozpiętość skrzydeł: do 10–11 cm bursztynowo zabarwione skrzydła brązowy odwłok z żółtymi plamami Żagnica wielka jest ważnym elementem ekosystemów wodnych i wskaźnikiem ich dobrej jakości.
Wymiar ochronny: 0 cm
Okres ochronny od: styczeń
Okres ochronny do: grudzień